Een Hollander in Genua, Italie

Een jaartje later, juli 1997, kreeg ik weer de vakantiekriebels. Ik werkte destijds bij de locale Albert Hein, op de Groente en Fruit afdeling (je moet toch wat als bijbaan) en ik kreeg zowaar 2 weken vakantie. Perfect! Ik was inmiddels vriendin-loos en kreeg van Neil een belletje: zin in een reisje Genua? Prima plan.

Dit keer met eigen vervoer. Hoewel, vervoer: ik had voor een habbekrats een in redelijk slechte staat verkerende Lancia Y10...

... gekocht en dat bleek de minst perfecte manier van reizen te zijn. Ok, het was een Italiaanse auto en had zelfs de Italiaanse kleuren als plakstickerversiering. Maar met zijn maximum snelheid van 90 km/h was de busreis van het jaar daarvoor een stuk sneller. En meer comfortabel.

Dit reis voerde ons van Amersfoort naar Venlo, Koblenz, Ludwigshaven, Karlsruhen, Basel, Como, Milaan en vervolgens Genua. Precies 1251km, in 13 uur gedaan. Niet slecht!

Dit keer sliepen we niet bij de vader van Neil maar bij de beste vriend van Neil, Erik. Een toffe peer met lang haar, Noorse achtergrond en zowaar in staat om een beetje Engels te spreken. We aten ook daar en zijn moeder was erg gastvrij, we mochten in princiepe staan en gaan waar we wouden. Niet te laat thuis komen natuurlijk en ook geen lawaai maken. Geen probleem. Samen met Erik, Giorgio en Neil was ik de eerste dagen van onze vakantie vaak op het strand van Quinto te vinden.

Erik was al een tijdje samen met Tiziana. Zij had een aantal vriendinnen die zeer geintresseerd waren in die Nederlandse jongens met blauwe ogen :-) Dus na onze 3e dag hadden we een afspraak in de lokale Ierse pub, The Irish, alwaar we werden voorgesteld aan Tiziana en haar beste vriendin Alessia...

Alessia was net 19 jaar geworden (ik net 23) en wonder boven wonder, zij studeerde Engels, Duits, Frans en Russisch: we konden zonder problemen communiceren! Een verademing; ze was spontaan, knap, intelligent, grappig, niet arrogant en erg geinteresseerd.

Voor mij eigenlijk liefde op het eerste gezicht...

Na de hele avond over Italie, Nederland, Blof, Van Dik Hout en andere interessante dingen gepraat te hebben, maakten we een afspraak om elkaar de volgende dag op het strand (Quinto Beach) weer te zien.

Zo gezegd, zo gedaan. De volgende dag waren we met zijn allen op het strand. Inclusief een aantal vriendinnen van Alessia die lucht hadden gekregen van onze aanwezigheid. Uiteraard had ik alleen oog voor Alessia en zij, slim genoeg, vertelde mij allemaal nare dingen over haar vriendinnen :-) Die zag de bui al hangen.

In het water vroeg ik haar hoe je 'Kus' in het Italiaans zei. Blozend vertaalde ze dat in 'Baccio' en ik, sukkel die ik was, antwoorde met "Ah, zoals die beroemde voetballer!' en zwom weg. Niet echt slim, maar ik was helaas te verlegen om stap 2 te nemen.

Geukkig had ze moed nog niet opgegeven en we hadden een 2e date. Een avondje gezellig op de promenade van Corso Italie rondhobbelen, ijsje eten, stalletjes bekijken, etc. Helaas was mijn Nokia 2110 volledig op en was het inmiddels al erg laat; tijd om Alessia terug te brengen naar haar huis en naar bed te gaan: helaas kon in dus Neil en Erik niet bereiken, in de hoop dat zij de deur van Erik's huis konden open doen, zonder zijn moeder te storen.

Jammer: geen Neil en Erik te vinden. Dus ik belde aan. Om 01.00 uur. Dat was geen goed plan; zijn moeder liet mij nog wel in maar Neil en ik konden de volgende morgen onze spullen pakken en naar alternatieve huisvesting zoeken...
What a mistake-a to make-a!

Maar morgen meer!